Artur Barciś doskonale wie, jak mocno widzowie potrafią przeżywać serialowe i filmowe historie. Choć dziś brzmi to niemal zabawnie, przed laty jedna z ról sprowadziła na niego bardzo konkretne kłopoty w codziennym życiu. Aktor potwierdził, że po emisji ostatniego odcinka „Tulipana” niektórzy odbiorcy nie potrafili oddzielić fikcji od rzeczywistości. Efekt? Nawet zaprzyjaźniona ekspedientka odwróciła się od niego w sklepie mięsnym.
Artur Barciś od wielu lat należy do grona aktorów, których widzowie darzą wyjątkową sympatią. Dla wielu osób jest jednym z tych artystów, których obecność na ekranie od razu kojarzy się z ciepłem, humorem i świetnym wyczuciem komediowym.
Największą popularność przyniosły mu oczywiście role, które na stałe weszły do historii polskiej telewizji. W „Ranczu” wcielał się w Arkadiusza Czerepacha, jedną z najbardziej charakterystycznych postaci serialu.
Widzowie doskonale pamiętają także jego kreację Tadeusza Norka w „Miodowych latach”. Ta rola przez lata bawiła publiczność i do dziś pozostaje jedną z najbardziej rozpoznawalnych w dorobku aktora.
Barciś nie ograniczał się jednak wyłącznie do komedii. W swojej karierze wielokrotnie udowadniał, że potrafi odnaleźć się także w poważniejszych, dramatycznych odsłonach.
Pojawił się między innymi w legendarnym „Znachorze”, grał w filmach Krzysztofa Kieślowskiego, a także wystąpił w „Tulipanie”.
To właśnie z tą ostatnią produkcją wiąże się historia, którą aktor po latach wspomina z dystansem. W chwili, gdy wszystko się działo, wcale nie było mu jednak do śmiechu.
Barciś opowiedział o sytuacji, która pokazała, że część widzów naprawdę mocno utożsamiała aktorów z ich ekranowymi bohaterami.
Nie chodziło o „07 zgłoś się”, jak mogliby przypuszczać niektórzy. Największe konsekwencje przyniósł mu udział w „Tulipanie”.
Produkcja była luźno oparta na historii słynnego uwodziciela z lat 80., Kalibabki. Główną rolę grał Janek Monczka, a Artur Barciś pojawił się w ostatnim odcinku.
Wcielił się w brata jednej z dziewczyn okradzionych przez tytułowego bohatera. Kobieta przez niego trafiła do więzienia, a serialowy brat postanowił sam wymierzyć sprawiedliwość.
„Takie sytuacje się zdarzały, ale akurat nie po „07 zgłoś się”, tylko po „Tulipanie”. To była produkcja luźno oparta na historii słynnego uwodziciela z lat 80., Kalibabki. Główną rolę grał Janek Monczka, ja natomiast pojawiłem się w ostatnim odcinku jako brat jednej z okradzionych dziewczyn, która przez niego trafiła do więzienia. Mój bohater wyśledził Tulipana i wziął sprawy w swoje ręce. Dla widzów, a zwłaszcza dla kobiet, to był szok” — wspominał Artur Barciś.
Scena najwyraźniej mocno poruszyła publiczność. Bohater grany przez Barcisia potraktował Tulipana w brutalny sposób, a dla wielu widzek było to trudne do zaakceptowania.
Dziś może wydawać się oczywiste, że aktor tylko odegrał napisaną rolę. W tamtych czasach reakcje odbiorców bywały jednak bardzo bezpośrednie.
Barciś przyznał, że nikt nie zaczepiał go na ulicy ani nie obrażał publicznie. Problem pojawił się w miejscu znacznie bardziej codziennym i praktycznym.
Chodziło o zakupy.
Aktor przypomniał, że realia tamtych czasów były zupełnie inne niż dziś. W sklepach brakowało niemal wszystkiego, a zdobycie mięsa potrafiło wymagać cierpliwości, znajomości i ogromnej determinacji.
Wielogodzinne kolejki były codziennością. Ludzie czekali na dostawy, choć i tak nie mieli pewności, że uda im się cokolwiek kupić.
Towaru przywożono za mało, więc szczęście mieli głównie ci, którzy znajdowali się na początku kolejki. Reszta często odchodziła z niczym.
Artur Barciś miał wtedy zaprzyjaźnioną ekspedientkę w sklepie mięsnym. Kobieta bardzo lubiła go jako aktora i pomagała mu w zakupach.
Dzięki niej mógł liczyć na kawałek schabu odłożony „spod lady”. W tamtych realiach był to prawdziwy przywilej.
Wszystko zmieniło się po emisji ostatniego odcinka „Tulipana”.
Ekspedientka, która wcześniej darzyła go sympatią, nagle przestała mu pomagać. Powód był zaskakujący: nie mogła wybaczyć aktorowi tego, co jego bohater zrobił serialowemu Tulipanowi.
„Nikt mnie wprawdzie nie obrażał na ulicy, ale ucierpiały na tym moje zakupy. W tamtych czasach w sklepach brakowało dosłownie wszystkiego. Dzisiejszej młodzieży trudno jest to sobie wyobrazić, ale taka była rzeczywistość. Aby cokolwiek kupić, trzeba było najpierw stać w wielogodzinnej kolejce i czekać na dostawę. Towaru zawsze przywożono za mało, więc zakupy udawały się tylko tym na samym początku, a i to nie wszystkim. Miałem zaprzyjaźnioną ekspedientkę w sklepie mięsnym, która bardzo mnie lubiła jako aktora i zawsze odkładała mi spod lady kawałek schabu. Po emisji tego odcinka przestała mi pomagać. Powiedziała, żebym więcej nie przychodził, bo nic od niej nie dostanę. Nie mogła mi darować, że tak potraktowałem faceta, który dla niej był taki ładny” — opowiadał Barciś z rozbawieniem.
Ta historia brzmi jak anegdota z dawnych lat, ale bardzo dobrze pokazuje, jak silnie widzowie reagowali na ekranowe wydarzenia.
Dla ekspedientki Tulipan nie był tylko postacią z serialu. Był atrakcyjnym bohaterem, którego los przejęła tak mocno, że ukarała aktora za zachowanie jego postaci.
Barciś zapłacił więc za rolę w bardzo nietypowy sposób. Nie stracił pracy, nie spotkał się z uliczną agresją, ale utracił dostęp do schabu, który wcześniej był dla niego odkładany.
W czasach niedoborów taki szczegół miał dużo większe znaczenie, niż mogłoby się dziś wydawać. Mięso zdobywane dzięki życzliwości ekspedientki było czymś naprawdę cennym.
Aktor wspomina dziś tę sytuację z humorem, ale wtedy konsekwencje były całkiem realne. Jedna mocna scena wystarczyła, by sympatia pewnej widzki zmieniła się w osobisty bojkot.
Ta opowieść pokazuje też, jak ogromną siłę miała telewizja. Gdy widzowie oglądali losy bohaterów, często przeżywali je tak, jakby dotyczyły prawdziwych osób.
Aktorzy musieli mierzyć się nie tylko z oceną swojej pracy, ale czasem również z emocjami, które budzili ich ekranowi bohaterowie.
Barciś sam dobrze wie, że widzowie potrafią przywiązać się do postaci. Jego komediowe role przez lata dawały mu ogromną popularność i sympatię.
W przypadku „Tulipana” zadziałało jednak coś odwrotnego. Zamiast wdzięczności za grę, pojawił się żal za to, co zrobił bohater, którego zagrał.
Najbardziej niezwykłe jest to, że cała sytuacja dotknęła aktora w bardzo zwyczajnym miejscu: nie na planie, nie w teatrze, nie podczas spotkania z publicznością, ale w sklepie mięsnym.
To właśnie tam przekonał się, że dla niektórych granica między serialem a prawdziwym życiem potrafi być wyjątkowo cienka.
Dziś podobna historia pewnie szybko stałaby się viralem w internecie. Wtedy była po prostu codziennym dowodem na to, że telewizyjne emocje potrafią wyjść daleko poza ekran.
Artur Barciś miał w dorobku wiele ról, które przyniosły mu uznanie i sympatię. Ta jedna przyniosła mu coś zupełnie innego: utratę przywileju u ekspedientki.
Trudno o bardziej przewrotny przykład tego, jak skutecznie aktor potrafił przekonać widzów do ekranowej fikcji.
Skoro kobieta pracująca w sklepie mięsnym nie mogła mu darować losu Tulipana, to znaczy, że scena naprawdę zrobiła wrażenie.
Barciś po latach potwierdził więc nie tylko zabawną historię, ale też pewną prawdę o aktorstwie. Czasem rola działa tak mocno, że publiczność zapomina, iż za bohaterem stoi człowiek wykonujący swoją pracę.
A wtedy można stracić coś, czego w tamtych czasach nikt nie chciał tracić — odłożony kawałek schabu.
